روزی مرد کوری روی پله‌های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه د ر داخل کلاه بود.او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت ان را برگرداند و اعلان دیگری روی ان نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و انجا را ترک کرد. عصر انروز روز نامه نگار به ان محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است مرد کور از صدای قدمهای او خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که ان تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی ان چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود، من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:
امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم  !!!!!
    وقتی کارتان را نمیتوانید پیش ببرید استراتژی خود را تغییر بدهید خواهید دید بهترینها ممکن خواهد شد باور داشته باشید هر تغییر بهترین چیز برای زندگی است.
حتی برای کوچکترین اعمالتان از دل،فکر،هوش و روحتان مایه بگذارید این رمز موفقیت است .... لبخند بزنید

 

يکی بود يکی نبود .

غير از خدای مهربون هيچ کس نبود .

 

يه روز مادر شنل قرمزی رو به دخترش کرد و  گفت :

 

عزيزم چند روزه مادر بزرگت  مبايلش و جواب نميده .

 هرچی  

SMS

 هم براش ميزنم  

 

باز جواب نمیده .  

online

 هم نشده چند روزه .  نگرانشم .

 

چندتا پيتزا بخر با يه  اکانت ماهانه براش ببر . ببين حالش چطوره .  

 

شنل قرمزی گفت : مامی امروز نميتونم .  

 

قراره با پسر شجاع و دوست دخترش خانوم کوچولو و خرس

 

مهربون بريم ديزين اسکی .

 

مادرش گفت : يا با زبون خوش ميری . يا  ميدمت دست داداشت

 

گوريل انگوری لهت  کنه .

 

شنل قرمزی گفت : حيف که بهشت  زير پاتونه . باشه ميرم .

 

فقظ خاستين  برين بهشت کفش پاشنه بلند نپوشين .  

 

مادرش گفت : زود برگرد . قراره خانواده دکتر ارنست بيان.

می خوان ازت خاستگاری کنن واسه پسرشون .

شنل قرمزی گفت : من که گفتم از اين پسر لوس  دکتر خوشم نمياد .

 

يا رابين هود يا  هيچ کس . فقط اون و می خوام .

 

شنل  قرمزی با پژوی ۲۰۶ آلبالوئی که تازه خريده از خونه خارج

 

ميشه .  

 

بين راه حنا دختری در مزرعه رو ميبينه  .

 

شنل‌: حنا کجا ميری ؟؟؟

 

حنا : وقت  آرايشگاه دارم . امشب يوگی و دوستان پارتی دعوتم  

 

کردن .

 

شنل : ای نا کس  حالا تنها میپری ديگه !!

 

حنا : تو  پارتی قبلی که بچه های مدرسه آلپ گرفته بودن امل بازی در

 

آوردی .  

 

بهت گفتن شب بمون گفتی مامانم نگران ميشه . بچه ها شاکی شدن

 

دعوتت نکردن  .

 

شنل : حتما اون دختره ايکبری سيندرلا هم هست ؟؟؟

 

حنا : آره با لوک خوشانس ميان .

 

شنل : برو دختره ...........................................

 

(  به علت به کار بردن الفاظ رکيک غير قابل پخش بود )

 

شنل قرمزی يه تک آف ميکنه و به راهش ادامه  ميده .

پشت چراغ قرمز چشمش به نل می  خوره !!!!!

 

 

ميره جلو سوارش ميکنه .  

 

شنل : تو که دختر خوبی بودی نل  !!!!!

 

نل : ای خواهر . دست رو دلم نذار که خونه .

با اون مرتيکه ...... راه افتاديم دنبال  ننمون

شنل : اون که هاج زنبور  عسل بود .

نل : حالا گير نده . وسط راه  بابا بزرگمون چشمش خورد به مادر

 

پرين  رفت گرفتش .

اين دختره پرين هم با ما  نساخت ما رو از خونه انداختن بيرون .

زندگی  هم که خرج داره . نميشه گشنه موند .

شنل  قرمزی : نگاه کن اون رابين هود نيست ؟؟؟؟ کيف اون زن رو

 

قاپيد .  

نل : آره خودشه . مگه خبر نداشتی ؟ چند ساله زده تو کاره کيف

 

قاپی .  

جان کوچولو و بقيه بچه ها هم قالپاق و ضبط بلند ميکنن .

شنل قرمزی : عجب  !!!!!!!!!!!!!!

نل : اون دوتا رو هم ببين پت و مت هستن . سر چها راه دارن  شيشه

 

ماشين پاک می  کنن .

دخترک کبريت فروش هم چهار راه  پائينی داره آدامس ميفروشه .

شنل قرمزی :  چرا بچه ها به اين حال و روز افتادن ‌؟؟؟؟

نل : به خودت نگاه نکن . مادرت رفت  زن آقای پتيول شد .

بچه مايه دار شدی .  بقيه همه بد بخت شدن .

بچه های اين دوره و  زمونه نمی فهمن کارتون چيه .

شخصيتهای  محبوبشون شدن ديجيمون ها ديگه با حنا و نل و يوگی

 

و ....

خانواده دکتر ارنست حال نمی کنن .

ما هم مجبوريم واسه گذران زندگی اين کارا رو  بکنيم

اخه این چه زندگی شده

 

بنام مهربان ترين

سلام به همه.يه مدتيه كه خيلي گرفتار شدم و حسابي وقت كم دارم . اگر مطلب جديد به ذهنم رسيد يا ديدم حتما ميذارم كه بقيه هم استفاده كنن.

به زودي بر ميگردم.

1.        چند سال پیش توی یه برنامه زنده شبکه تهران (فکر کنم شبهای تهران بود) احمدزاده بعد از اینکه یکی مسابقه رو برد گفت: هدیه ای به رسم امانت به شما میدیم !